​

​

Şüräle

Ğabdulla Tuqay

(1907 yel)

I
Näq Qazan artında bardır ber avıl — Qırlay dilär;

Cırlağanda köy öçen «tavıqları cırlay» dilär;

Gärçä anda tuğmasam da, min beraz torğan idem,

Cirne äz-mäz tırmalap, çäçkän idem, urğan idem.

Ul avılnıñ, — hiç onıtmıym, — här yağı urman ide,

Ul bolın, yäşel ülännär xätfädän yurğan ide.

Zurmı? disäñ, zur tügelder, bu avıl bik keçkenä,

Xalqınıñ eçkän suı bik keçkenä — ineş kenä.

Anda bik salqın vä bik esse tügel, urta hava,

Cil dä vaqtında isep, yañğır da vaqıtında yava.

Urmanında qıp-qızıl qura ciläk tä cir ciläk;

Küz açıp yomğançı, hiçşiksez, cıyarsıñ ber çiläk.

Bik xozur! rät-rät tora, ğaskär kebi, çırşı, narat;

Töplärendä yatqanım bar, xäl cıyıp, kükkä qarap.

Yuqä, qayınnar töbendä quzğalaqlar, gömbälär

Berlä bergä üsä allı-gölle göllär, ğoncälär (açılıp citmägän çäçäk).